注音ㄇ一ㄥˊ ㄕㄨㄤˇ
明爽

词语解释
明爽[ míng shuǎng ]
⒈ 开朗直爽。
⒉ 明白爽利。
⒊ 明晰;清楚。
引证解释
⒈ 开朗直爽。
引宋 曾巩 《<洪范>传》:“人之为德,高亢明爽者,本於刚,而柔有不足也,故济之以柔克,所以救其偏。”
宋 沉辽 《张司勋墓志铭》:“夫人 彭城 刘氏,封 彭城 县君,为人明爽,善治家。”
⒉ 明白爽利。
引《明史·梁廷栋传》:“廷栋 有才知兵,奏对明爽,帝心异之。”
⒊ 明晰;清楚。
引明 徐光启 《农政全书》卷十一:“远山之色,清朗明爽,主晴。”
清 李渔 《闲情偶寄·词曲上·词采》:“字字俱费经营,字字皆欠明爽。”
碧野 《盐湖之夜》:“野梧桐林梢忽然抖闪着一片绿光,千枝万叶都变得非常明爽,就像泉流里的水草一样。原来月亮上来了。”
分字解释
- 月到双节分外明,节日喜气伴你行。人逢喜事精神爽,人团家圆事业成。节日愉快。
相关词语
- míng zī明粢
- míng fā bù mèi明发不寐
- míng yù明誉
- míng kè明刻
- míng mào明懋
- zhù yǔn míng祝允明
- míng yáng明扬
- míng zhé明喆
- cuì yǔ míng dāng翠羽明珰
- wén míng文明
- míng chéng明诚
- kūn míng昆明
- zhù míng注明
- míng shàng明上
- páng míng旁明
- míng xīn jiàn xìng明心见性
- míng zhōng明中
- cōng míng wán聪明丸
- bèi àn tóu míng背暗投明
- míng ruì明睿
- nì shuǎng嶷爽
- jìng shuǎng竞爽
- tián shuǎng甜爽
- shuǎng jiū爽鸠
- máo fā bù shuǎng毛发不爽
- xíng shuǎng行爽
- shuǎng jiàn爽健
- bù shuǎng háo fā不爽毫发
- xuān shuǎng轩爽
- qīng shuǎng轻爽
- shuǎng hào爽号
- qíng shuǎng情爽
- shuǎng yì爽意
- bù shuǎng lì不爽利
- shuǎng zhǐ爽指
- yí shuǎng遗爽
- bù shuǎng lèi shǔ不爽累黍
- shuǎng shēn fěn爽身粉
- jiàn shuǎng健爽
- chí shuǎng驰爽