正时
正时 (正時) 是一个汉语词语,拼音是zhèng shí,该词语属于,分字 [正,时]。

读音zhèng shí
怎么读
注音ㄓㄥˋ ㄕˊ
正时(读音zhèng shí)的近同音词有 正式(zhèng shì)正是(zhèng shì)证实(zhèng shí)正视(zhèng shì)正事(zhèng shì)政事(zhèng shì)正史(zhèng shǐ)正室(zhèng shì)正始(zhèng shǐ)正尸(zhèng shī)郑市(zhèng shì)整事(zhěng shì)诤士(zhèng shì)整师(zhěng shī)政适(zhèng shì)整拾(zhěng shí)整饰(zhěng shì)征士(zhēng shì)征使(zhēng shǐ)征事(zhēng shì)征市(zhēng shì)征实(zhēng shí)正士(zhèng shì)蒸湿(zhēng shī)正实(zhèng shí)蒸食(zhēng shí)正适(zhèng shì)正世(zhèng shì)正使(zhèng shǐ)
※ 词语「正时」的拼音读音、正时怎么读由诗词六六汉语词典提供。
词语解释
正时[ zhèng shí ]
⒈ 推历明时,使四时不失序,寒暑不失常,时事不悖乱。
引证解释
⒈ 推历明时,使四时不失序,寒暑不失常,时事不悖乱。
引《左传·文公元年》:“先王之正时也,履端於始,举正於中,归餘於终。”
杜预 注:“步历之始,以为术之端首。期之日,三百六十有六日,日月之行又有迟速,而必分为十二月,举中气以正。月有餘日,则归之於终,积而为闰,故言归餘於中。”
晋 葛洪 《抱朴子·对俗》:“金天 据九鴈以正时。”
《晋书·律历志下》:“以昔在 唐帝,协日正时,允釐百工,咸熙庶绩也。”
《新唐书·刘蕡传》:“君以知人为明,臣以正时为忠。”
更多词语拼音
- yì zhèng cí yán义正词严
- dǎng xié chǒu zhèng党邪丑正
- shuǐ zhèng水正
- gōng zhèng弓正
- zhèng qiē正切
- máng hán sè zhèng芒寒色正
- shù zhèng庶正
- zhèng fēi正妃
- zhèng diǎn正典
- zhèng rùn正闰
- jí zhèng极正
- zhèng bài正败
- zuò gǔ zhèng jīng作古正经
- zhèng zhèng táng táng正正堂堂
- yuē zhèng约正
- tuō zhèng托正
- zhèng yì gǎn正义感
- shòu zhèng授正
- yuè zhèng月正
- jiù zhèng救正
- shí jú时局
- lì shí jí wù利时及物
- suì shí fú là岁时伏腊
- shí shí wù zhě wéi jùn jié识时务者为俊杰
- xiàn shí bào现时报
- ān shí chǔ shùn安时处顺
- shí kè时刻
- wú shí无时
- shí xīng时兴
- bèi shí背时
- hé shí和时
- shí cái时才
- shí yè时夜
- àn shí暗时
- shì shí适时
- hōng dòng yī shí轰动一时
- yìng shí duì jǐng应时对景
- chén shí辰时
- cái shí才时
- shí xiǎng时享
※ Tips:拼音和读音的区别:读音是用嘴把拼音读出来;拼音是把嘴里的读音写下来.读音是声,拼音是形.