闲适
闲适 (閒適) 是一个汉语词语,拼音是xián shì,该词语属于形容词,分字 [闲,适]。

读音xián shì
怎么读
注音ㄒ一ㄢˊ ㄕˋ
闲适(读音xián shì)的近同音词有 显示(xiǎn shì)现实(xiàn shí)先是(xiān shì)现时(xiàn shí)县市(xiàn shì)现世(xiàn shì)闲事(xián shì)先师(xiān shī)仙逝(xiān shì)贤士(xián shì)先世(xiān shì)宪式(xiàn shì)陷师(xiàn shī)限式(xiàn shì)献豕(xiàn shǐ)现势(xiàn shì)险士(xiǎn shì)宪师(xiàn shī)现示(xiàn shì)闲食(xián shí)贤识(xián shí)险螫(xiǎn shì)县师(xiàn shī)陷失(xiàn shī)显仕(xiǎn shì)纤施(xiān shī)县士(xiàn shì)献尸(xiàn shī)县试(xiàn shì)险世(xiǎn shì)仙室(xiān shì)献诗(xiàn shī)显谥(xiǎn shì)仙史(xiān shǐ)闲世(xián shì)憸士(xiān shì)现事(xiàn shì)先识(xiān shí)仙士(xiān shì)襳襹(xiān shī)仙师(xiān shī)鲜食(xiān shí)显士(xiǎn shì)闲时(xián shí)仙释(xiān shì)先时(xiān shí)贤室(xián shì)先施(xiān shī)鲜饰(xiān shì)仙使(xiān shǐ)显饰(xiǎn shì)先室(xiān shì)先逝(xiān shì)仙诗(xiān shī)闲使(xián shǐ)先事(xiān shì)先士(xiān shì)弦诗(xián shī)衔使(xián shǐ)衔石(xián shí)
※ 词语「闲适」的拼音读音、闲适怎么读由诗词六六汉语词典提供。
词语解释
闲适[ xián shì ]
⒈ 清闲安适。
英leisurely and comfortable;
引证解释
⒈ 亦作“间适”。亦作“闲适”。妾代嫡妻之意。
引《汉书·杜钦传》:“以改前之容侍於未衰之年,而不以礼为制,则其原不可救而后徠异态;后徠异态,则正后自疑而支庶有间适之心。”
颜师古 注:“间,代也,音居莧反。适读曰嫡。”
⒉ 亦作“间适”。亦作“闲适”。清闲安逸;优游自在。
引唐 白居易 《与元九书》:“至於‘讽諭’者,意激而言质;‘闲适’者,思澹而词迂:以质合迂,宜人之不爱也。”
宋 苏轼 《与监丞事书》:“君自名臣子,才美渐著,岂復久浮沉里中,宜及今为乐。异时一为世故所縻,求此閒适,岂可復得耶?”
清 宣鼎 《夜雨秋灯录续集·石郎蓑笠墓》:“时以短笛自娱,意亦閒适。”
郁达夫 《一个人在途上》:“这一年的暑假,总算过得最快乐,最闲适。”
国语辞典
闲适[ xián shì ]
⒈ 悠闲安适。
引唐·元稹〈白氏长庆集序〉:「闲适之诗长于遣,感伤之诗长于切。」
更多词语拼音
- xián tíng闲庭
- děng xián shì zhī等闲视之
- xián liáng闲良
- xián yán dàn yǔ闲言淡语
- tǎo xián讨闲
- shén xián qì dìng神闲气定
- xián yún闲云
- xián shū闲书
- xián kòng闲空
- xián xì闲隙
- xián de闲的
- xián ào闲奥
- xián zhǒng闲种
- xián wán闲玩
- xián kǒu shuō xián huà闲口说闲话
- ōu xián鸥闲
- xián chuàn闲串
- xián liàng闲量
- xū dì xián魆地闲
- xián shù闲树
- shì lǐ适理
- shì dāng qí chōng适当其冲
- hé shì和适
- chū shì出适
- sàn shì散适
- shì ěr适尔
- shì guān适观
- tián shì甜适
- shì shù适庶
- ān shì安适
- zhǐ shì指适
- shì kǒu适口
- zài shì再适
- wú shì无适
- chàng shì畅适
- shì zhǎng sūn适长孙
- de shì得适
- zào shì造适
- xiàng xīn shì yì像心适意
- mǎ shì马适
※ Tips:拼音和读音的区别:读音是用嘴把拼音读出来;拼音是把嘴里的读音写下来.读音是声,拼音是形.