师贞
师贞 (師貞) 是一个汉语词语,拼音是shī zhēn,该词语属于,分字 [师,贞]。

读音shī zhēn
怎么读
注音ㄕ ㄓㄣ
师贞(读音shī zhēn)的近同音词有 湿疹(shī zhěn)失真(shī zhēn)市镇(shì zhèn)时针(shí zhēn)识真(shí zhēn)石枕(shí zhěn)侍枕(shì zhěn)世箴(shì zhēn)失枕(shī zhěn)石砧(shí zhēn)诗阵(shī zhèn)诗鸩(shī zhèn)试阵(shì zhèn)时珍(shí zhēn)螫针(shì zhēn)施诊(shī zhěn)施赈(shī zhèn)施针(shī zhēn)施振(shī zhèn)
※ 词语「师贞」的拼音读音、师贞怎么读由诗词六六汉语词典提供。
词语解释
师贞[ shī zhēn ]
⒈ 谓用兵之道,利于得正。
⒉ 指军队。
引证解释
⒈ 谓用兵之道,利于得正。
引《易·师》:“师贞,丈人,吉,无咎。”
孔颖达 疏:“师,众也。贞,正也。丈人,谓严庄尊重之人。言为师之正,唯得严庄丈人监临主领,乃得吉无咎。若不得丈人监临之,众不畏惧,不能齐众,必有咎害。”
《梁书·元帝纪》:“夫剥极生灾,乃及龙战,师贞终吉,方制獖豕。”
唐 陈子昂 《为金吾将军陈令英请免官表》:“伏愿乞赐骸骨,贬归私第,式清朝序,永睹师贞。”
⒉ 指军队。
引唐德宗 《元日退朝观军仗归营》诗:“端旒揖羣后,回輦閲师贞。”
更多词语拼音
- sàng shī rǔ guó丧师辱国
- wèn zuì shī问罪师
- jiǎ shī贾师
- shī mù师慕
- tú shī徒师
- zōng shī宗师
- xīng shī兴师
- shī yǒu师友
- lǐ shī shī李师师
- dōng gōng sān shī东宫三师
- bài shī拜师
- shī jìn师禁
- yǐn fàn dà shī引饭大师
- dì shī地师
- shī yòng师用
- chuán jiào shī传教师
- gǎo shī槁师
- shī gàn师干
- bǔ shī卜师
- gǔ shī罟师
- qīng zhēn清贞
- zhēn héng贞恒
- zhēn jìn贞劲
- zhēn zhì贞质
- zhēn niǎo贞鸟
- zhēn duān贞端
- zhēn lì贞栗
- zhēn gāng贞刚
- zhēn cuì贞脆
- zhēn xián贞弦
- zhēn fēng liàng jié贞风亮节
- chí zhēn持贞
- zhēn jī贞机
- zhēn jīn贞襟
- zhēn lì贞立
- zhēn bēi贞碑
- zhēn qī贞萋
- zhēn xiù贞秀
- zhēn guì贞贵
- zhēn dùn贞遁
※ Tips:拼音和读音的区别:读音是用嘴把拼音读出来;拼音是把嘴里的读音写下来.读音是声,拼音是形.